İlk kez tekmesini hissetmek, ilk kez kalp atışını duymak, ultrasonda ilk kez minicik ellerini ayaklarını, hatta kalbini görmek... Mucizevi birşey, evet tek bulabildiğim kelime bu, mucize... Bugün tarif edilmez bi mutluluk içindeyim. Ufaklığı kucağımıza almamıza kısmetse 18 gün var, ama bugün "hala"sına ilk merhabayı dedi bile:)
Abimler müjdeyi verdiğinde attığım çığlığı hatırlıyorum da, nasıl güzel bir duygu olduğunu bugün daha da iyi hissettim. Yengemin doktorundan da izni koparttık, kameraman kontenjanından doğumda beni de içeriye alacaklar, asıl o zaman bu mucizeyi daha iyi resmedebileceğim sanırım....
Geri sayım başladı, halan seni kucaklayıp koklamak için sabırsızlanıyor minik Defnem, sağlıkla gel;)
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
2.jpg)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder